Mijn kweek 2018 – 4

– Beleving, problemen en oplossingen.

April 2018

Vorige maand begon ik mijn artikel met de woorden: “Soms zit het mee en soms zit het tegen.” En op dit moment kan ik u berichten dat het dit jaar (weer) niet mee zit. Evenals vorig jaar wordt ik geconfronteerd met het verschijnsel dat ik steeds jonge vogels van enkele dagen oud dood in het nest vind en in de vuilcontainer kan deponeren. Mijn zoektocht, dit jaar, naar de oorzaak is nog gaande maar evenals vorig jaar denk ik dat het mij uiteindelijk bij een coli- en/of een salmonella infectie zal brengen. Op advies van een gerenommeerd keurmeester heb ik maatregelen genomen tegen coccidiose. Hij adviseerde mij zuurkoolsap maar ik heb toch wat meer vertrouwen in de traditionele geneeskunst en heb een kuurtje Baycox gegeven met daarna één dag multivitaminen. De ontlasting daarna inspecterend kom ik tot de conclusie dat het resultaat bedroevend is en mijn overtuiging is dan ook inmiddels dat het geen Coccidiose betreft maar dat het wellicht toch weer iets anders is. Kostbare dagen zijn inmiddels verloren gegaan. Op 23 maart verlies ik toch weer een jonge bourk (zwarte stip?) en op 24 maart kan ik wederom 3 jonge splendids in de container deponeren. Op ‘witte’ donderdag vind ik een volwassen splendid man dood in de zandlade die de vorige dag wel iets bol zat maar verder gewoon nog erg levendig was. Wat wel verdacht was (achteraf) dat was dat hij veel in het broedblok bij de pop zat en eigenlijk weinig te zien was in de vlucht. Vandaar dat hier misschien de jongen van overleden zijn? Zou ik nog een nieuwe man kunnen bemachtigen?

Een zoektocht op internet bracht mij bij een kweker in Katwijk die mij geen losse man wilde verkopen maar wel een stel. De prijs was ook behoorlijk maar een lege vlucht leek mij niks dus ben ik maar over gegaan tot aanschaf van een mooi nieuw koppel. De oude wildkleur pop (die het zeker wel goed heeft gedaan) heeft inmiddels een nieuw tehuis gevonden. Op Goede Vrijdag raap ik dus weer de nodige dode jongen op en overweeg ik om maar te stoppen met de hobby. Als het zo gaat is het gewoon helemaal niet leuk meer.

Al met al heb ik de Paasdagen doorgebracht met een vreselijke donderwolk boven mijn hoofd en met mijn neus in de boeken welke over vogelziekten gaan. In mijn achterhoofd spookt het dat ik ook nog wat zinnigs moet gaan roepen op de komende clubavond over vogelziekten (samen met mijn mede bestuursleden) maar ik voel me op dit moment absoluut niet capabel om ook maar wát te roepen over de vogelziekten. Waar heb ik verstand van? In 45 jaar heb ik niet zo’n prutkweekjaar gehad en dat terwijl ik vorig jaar dacht dat het slecht was. Welnu, het kán dus nóg slechter.

Nu is mijn echtgenote geen gerenommeerde kweker maar ze is al 45 jaar getuige van mijn worstelingen tijdens de kweek. Een scala aan adviezen worden in korte tijd verzonnen maar de meest elementaire zijn toch wel dat ik het simpel moet houden, met het voer en eivoer, en dat ik verder niet te gek moet doen met een supplementje hier en een korreltje daar. Ja, daar kan ik op dit moment niets mee. Ik besluit wel om de werkwijze van vorig jaar, de Flagellata mix van Dr. Coutteel, even in de kast te houden en, gezien het feit dat dit niets lijkt uit te richten, te stoppen met de verstrekking van deze mix tijdens de broed. Ook de aanbevolen ‘Grog’ voor de conditie van de kweekvogels is verhuisd naar het keukenkastje. Het kan (volgens mij) ook allemaal een beetje te veel van het goede worden. Ik las met de Paasdagen in een boekje over vogelziekten dat ‘overmatig gebruik van antibioticum’ de oorzaak kan zijn van Colibacillosis (zweetziekte) en dat de Escherichia coli bacterie verantwoordelijk is voor deze ziekte. De verschijnselen corresponderen met dat wat ik in de nesten zie gebeuren. Natte, dunne mest, vieze nesten en neststerfte gedurende de eerste dagen tot aan wel 10 dagen toe. Een aantal opties voor medicatie werd in het boekje beschreven maar onderzoek op het internet leert mij al snel dat dit niet meer vrij verkrijgbaar is en dat een consult bij de dierenarts een absolute voorwaarde is om ook maar enige vooruitgang te boeken in mijn onderzoek. Een bezoek bij een dierenarts (afgelopen week) bij een tuincentrum (langs de Vliet) bracht mij ook niet veel verder en op 2e Paasdag besloot ik na mijn zwerftocht over internet en een bezoek bij een bevriende kweker dat ik toch maar een ontlastingsonderzoek moest laten doen. “Je kunt wel gaan kuren, maar als je niet weet waarvoor je moet kuren dan sloop je zo’n vogel alleen maar.” Werd mij ingepeperd. Ja, daar ben ik het ook mee eens maar een bezoek aan de dierenarts is mij eigenlijk nog nooit goed bevallen omdat de kundigheid op het gebied van vogels meestal ontbreekt, los van het feit dat het prijskaartje meestal vele malen hoger is dan de praktische waarde van de vogel. Welnu dan maar iets verder van huis af. Ik heb snel wat ontlasting in een klein plastic zakje verzameld en even gecheckt of Post.nl maandagavond (2e Paasdag) wel de post zou ophalen. Snel even een briefje erbij geschreven dat ik graag wat onderzoek wilde hebben naar coccidiose, salmonella en naar diverse colibacteriën. Ik was nog net op tijd om de envelop op de bus te doen. De dinsdag erna ook maar even de praktijk gebeld om de komst van de envelop aan te kondigen. Men was er niet ondersteboven van en ik zou het nog wel via de post vernemen. Via de post?? Ik woensdag zelf maar even gebeld en nu bleek mij reeds dat het geen coccidiose was en dat voor salmonella en coli de ontlasting ‘op kweek’ stond. Nu zal u zeggen: “Waarom laat je nu testen op salmonella?” Ja, dat zal ik u zeggen. Ik prak elke dag een eitje door mij eivoer heen en met een speciaal bakje kan ik de eieren in de magnetron binnen 50 seconden koken. Nu twijfel ik er aan of dat dit wellicht de boosdoener is doordat misschien aanwezige salmonellabacteriën niet helemaal dood zijn. Ik kook nu de eieren gewoon weer in het steelpannetje en wel tien minuten lang totdat ze knalhard zijn en ik daarmee er van uit mag gaan dat de aanwezige bacteriën ook wel dood zijn. Ja, je blijft zoeken.

Donderdags word ik gebeld door de dierenarts met de uitslag van de testen. Geen coccidiose, geen haarwormen gevonden en geen spoelwormen. Paratyfus en colli-bacteriën negatief dus geen enkele aanleiding voor de verschijnselen die er voor zorgen dat mijn jonge vogels dood gaan na een langzame uitdroging. Nu verschijnen er direct een berg vraagtekens boven mijn hoofd. De dierenarts adviseerde mij wél een ‘preventief’ kuurtje te geven. Ook een conditiepoeder (uitgedokterd door de oude dr v.d. Brink) werd aanbevolen. Het kuurtje heb ik maar op laten sturen maar het conditiepoeder hoeft nu even niet omdat ik deze al eind vorig jaar had aangeschaft op advies van de kweker die mij de grijsvleugels had verkocht. Eerst maar eens alles onder de loep nemen en mij beraden wat ik nu zou gaan doen. Het gonst een beetje door mijn hoofd: “Vreemd, geen indicatie en toch een kuurtje?” Eerst even aanzien dus.

Zaterdags komt het pakketje uit Kockengen binnen en ik ben erg nieuwsgierig wat er eigenlijk in zit. Nou dat is snel bekeken. Naast 100 gram druivensuiker zit er 7 gram Oxytetracycline en 7 gram Sulfadimetoxine in het potje. Wat nader onderzoek in de boeken en op internet leert mij dat de dierenarts dan toch wil dat ik ga kuren tegen colibacteriën en Salmonella. Gedurende de spannende dagen dat ik op de uitslagen liep te wachten heb ik uiteraard wat huiswerk gedaan en ben ik ook in mijn binnenste te rade gegaan. De verschijnselen brachten mij bij twee mogelijkheden. Of het zou een colibacterie moeten zijn of het is Salmonella en nog erger het kan zelfs alle twee zijn. Mijn onderzoek bracht mij dus bij een medicatie tegen een combinatie van deze boosdoeners en ik heb contact gezocht met een andere vogelarts die mij eerder had geholpen met “Scully faces” wat geen andere dierenarts mij toentertijd wist te vertellen. Hij loste dat voor mij op. Soms zijn dingen niet zo moeilijk en € 16,50 verder was ik een medicatie rijker die ook een scala aan colibacteriën te lijf zou gaan tezamen met de salmonella. Dus ik ben die woensdag al begonnen met deze kuur en ik moet eerlijk zeggen dat vanaf die dag geen jongen meer gestorven zijn. Ben ik op de goede weg nu?

Deel dit bericht...Share on Facebook
Facebook
Email this to someone
email
Print this page
Print
Tweet about this on Twitter
Twitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *