Mijn kweek 2018 – 2

– Beleving, problemen en oplossingen.

Februari 2018

We zijn nu alweer een maand verder (het licht in de vogelkamer staat nu op 13,5 uur) en als ik zo langs mijn broedkooien loop dan zie ik duidelijk dat het broeden nu toch écht aan het beginnen is. Vandaag (9 februari) heb ik het 1e ei van mijn Splendid parkieten kunnen aanschouwen. Keurig netjes in het kuiltje van mijn zelf getimmerde broedblok. Ook heb ik vandaag de grijsvleugelpop op haar nog resterende twee eieren gezet. Afgelopen week heb ik twee keer een kapot eitje in de zandlade gevonden en ik denk dat dit veroorzaakt is doordat de pop te wild van het nest af komt en daarbij een eitje uit het nest stoot. Balen maar de overige twee gaan er toch maar onder en afwachten maar.

Dösty: Ik heb vorige week dus alle kooien een grote schoonmaakbeurt met het ‘goedkoper alternatief: Dösty’ gegeven en dan blijkt mij dat het toch wel heel erg goed spul is om mijn kunststof kooien makkelijk schoon te krijgen. Daarna heb ik het bodempapier weer in de laden gedaan en eronder heb ik in de hoeken Home Shield gestrooid (tegen de bloedluis) wat ik met de kwast in de naden gesmeerd heb. Na de grote schoonmaak zijn alle poppen in de broedhokken gezet en de mannen in een kleinere kooi er bovenop geplaatst. In de loop van vorige week heb ik de poppen ook geïnspecteerd of ze broedrijp waren. Meestal voel je dat meteen als je ze vastpakt want dan zijn ze warmer en als je ze dan over de borst blaast dan zie je direct dat de veren op de buik opzij gaan c.q. weg zijn en de broedplek kaal en klaar is voor de bebroeding van de eieren. Het ondereind (de cloaca) is dan vaak al duidelijk iets opgezet. Maar goed, de poppen dus in de broedkooien en de grijsvleugels direct een nest met nestmateriaal gegeven. Die pop was al behoorlijk broedrijp. In het nest bevestig ik met dubbel gevouwen schilders tape een wit viltnestje waarin je direct kunt zien of de bloedluis toch een weg heeft kunnen vinden naar het nest. In de loop van de week heb ik nog enkele poppen een nest met materiaal gegeven. Rondom de nesten strooi ik ook Home Shield en in de randen van de broedkooien er onder en bovenop strooi ik BL-poeder en wrijf dat ook met de kwast in de randen. Alle water en voerbakjes heb ik een nacht in chloorwater gezet en met water schoongespoeld. Dan nog allemaal vers oestergrit en maagkiezel gegeven en ook een mineraalblokje in de kooi bevestigd. Ook heb ik in alle broedkooien (ook in de vluchtjes van de Neophema’s) zogenaamde slijtstokken bevestigd die ik her en der heb aangeschaft. Wat dit is? Het is een dikke zitstok en is ook gemaakt van mineralen. Doordat de stok ruim 14 millimeter dik is en ook geribbeld, wordt de belasting op de voet en spieren verminderd en worden de klauwen op natuurlijke wijze in vorm gehouden. De nagels slijten op een natuurlijke manier. Door het knabbelen en het typische afvegen van de snavel wordt deze geslepen en krijgt het dier belangrijke vitaminen en mineralen binnen. Door middel van de meegeleverde schroef is deze zitstok direct op te hangen aan het voorfront van mijn broedkooien.

Nu schrok ik me vandaag toch een hoedje toen ik één van de ‘topaas popjes’ zag. Zij was van top tot teen zacht roze gekleurd. Ik wreef nog even in mijn ogen en zocht een verklaring. Na enig piekeren zag ik in dat de pop klaarblijkelijk zeer blij was met het mineraalblokje en de mineraalstok zodat deze twee rode/roze mineraalbronnen tijdens zijn poets momenten door haar hele verenpak heen werd aangebracht. Een mooie zacht roze kleur, maar niet gevraagd door het NBvV vraagprogramma. Lachen dus.

Ivermectine: Tijdens de inspectie van de poppen en mannen heb ik ook nog even alle vogels een druppel in de nek gegeven tegen allerlei mijten en ongedierte waar ze last van zouden kunnen hebben of krijgen. Wat voor druppel? Het zijn druppels met Ivermectine. Nu heb je twee sterktes 0.12% (zit in Parasita van Beaphar) en 5mg per milliliter van Travipharma hetwelk aanmerkelijk sterker is. Dit kan niet rechtstreeks uit de fles op de vogel gedaan worden maar moet even met een wattenstaafje enigszins gematigd opgebracht wordt. De vogels zijn er dan weer voor een week of zes vanaf.

Wat ik bij de aanschaf van deze producten wel mee maakte bij een gerenommeerd bedrijf met een grote dierenafdeling is toch verwarrend. Toen ik naar Ivermectine vroeg kreeg ik een heel verhaal te horen dat het verboden was en niet meer verkocht mocht worden. Toen ik naar een vervangend middel vroeg kreeg ik Parasita van haar van Beaphar. Toen ik op het etiket keek zag ik dat daar dus ook Ivermectine in zat 0,12% dus. Het verhaal klopte toen niet helemaal meer. Als u het nog weet? Ik dus zoeken op internet maar kan daar geen absoluut verbod vinden. Wel voor paarden in grotere dosis. Ook zijn er nogal wat negatieve ervaringen bij honden te vinden op het internet. Ook dit zal in grotere en zwaardere dosis zijn. Ik ben dus voorzichtig hiermee en vond ook dat er bepaalde vogelsoorten redelijk gevoelig zijn voor Ivermectine waardoor er vergiftigingsverschijnselen van neurologische aard kunnen optreden. Een overdosis Ivermectine kan dodelijk zijn en zeker bij sommige kleinere vogelsoorten en zeer jonge dieren. Dus laat ik me ook maar door een vertrouwd adres adviseren. Ivermectine lost op in vet en komt daardoor zeker terecht in eieren. Ik ben er ook nog niet uit wat de invloed kan zijn bij de kweek van onze vogels. Voorlopig heb ik de milde oplossing in de nek gedruppeld en de parkieten de zwaardere oplossing, aangeschaft bij een ander adres waar het gewoon in de etalage staat. Tijdens de kweek, daarentegen, zal ik Ivermectine niet meer toedienen, wat men er ook over zegt.

Vandaag (10/2) ben ik verrast met het feit dat mijn wildkleur splendids ook aanstalten maken om een nest te maken en daar aan de slag te gaan. De pop bezoekt regelmatig het handgemaakte broedblok en de houtsnippers worden ook nestjes in model gelegd. (Kuiltje in het midden.) Bij een bezoek aan de buiten volière blijkt dan opeens dat de bourken ook het grote berkenblok bezoeken en de inhoud in model brengen. Dit verbaasd mij een beetje omdat ik buiten geen extra licht heb en het gewoon met de natuur mee gaat. Daar gaat mijn theorie over een zorgvuldig lichtschema voor dit stel eigenwijze vogels. Maar goed, gewoon maar laten gaan dan zien we vanzelf wat er gaat gebeuren. Zo ben ik ook tot de conclusie gekomen dat ik, gemakshalve, gewoon de mannen direct bij de poppen kan plaatsen nadat ik heb lopen nadenken over hoe dat nu in de natuur gaat. De mannen leven vrolijk naast de poppen in de natuur, totdat ze beiden in staat zijn voor nakomelingen te zorgen. Welnu, dan moet het hier ook maar zo gaan. Niks aparte kleine kooitjes en op een mij geschikt moment even met het vrouwtje knuffelen. Nee, gewoon lekker samen wonen, eten en genieten van het leven. Lijkt mij het beste.

Hebt u dat ook? Als u zo langs de broedkooien loopt en langs de vluchten en u ziet het er allemaal netjes en schoon bij zitten en de vogels goed in conditie die hun best doen om weer aan het broeden te gaan, dat u een bijna gelukzalig en tevreden gevoel in de buik krijgt? Nou, het klinkt misschien kinderachtig maar ik heb dat wel. Ik denk dan: “Theo, dat heb je toch weer netjes gedaan!” Ik schuif dan de schuifdeur dicht naar de vogelkamer en ga dan tevreden achter een lekker bakkie koffie zitten al kijkend naar het NOS journaal met al zijn ellende. Een héél andere wereld.

Deel dit bericht...Share on Facebook
Facebook
Email this to someone
email
Print this page
Print
Tweet about this on Twitter
Twitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *