Keuzes maken?

Keuzes maken en de consequenties.

keuze-makenRecentelijk werd ik  geconfronteerd met het feit dat ik met pensioen ging en enkele jaren daarvoor de keus had moeten maken tussen óf met vervroegd pensioen gaan (VUT) óf mijn tijd uitdienen tot zelfs drie maanden ná mijn 65e jaar.

Het is dan zeker zaak de consequenties in kaart te brengen en die brachten mij tot de keus gewoon tot het einde door te gaan omdat het anders een té grote financiële aderlating zou zijn op het moment dat ik aanspraak wilde maken op mijn pensioen. Dit zou honderden euro’s netto per maand lager uitvallen als ik eerder met pensioen zou willen gaan, dit, terwijl je tóch al een terugval in het inkomen hebt bij de pensionering.

Als je er goed over nadenkt is het zo dat alles een oorzaak en ook een gevolg heeft en dat elke keuze gevolgd wordt door consequenties, hoe simpel of logisch het ook is. Sta je eerder op, dan heb je een langere dag, maar wordt je soms ook in de middag wat vermoeid en heb je een klein dutje nodig. Steek je de straat over zonder op of om te kijken, dan loop je het risico voor je sokken gereden te worden. Verkoop je je kampioenstam vogels, dan kan het zijn dat je het jaar erna ook mindere kwaliteit vogels kweekt.  Als je regelmatig spaart, dan heb je later een appeltje voor de dorst. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. We kunnen gerust stellen dat élke keuze ook consequenties heeft. Ook kunnen we stellen dat je zelf verantwoordelijk bent voor het maken van die keuzes en derhalve ook voor de consequenties.  Ook blijkt telkens weer dat het NIET maken van keuzes eveneens consequenties heeft.

Omdat ik ook in het verenigingsleven actief ben bedacht ik ook dat momenteel veel verenigingen worden geconfronteerd met zeer lage opkomsten op hun ledenbijeenkomsten. De besturen vragen zich af wat ze fout doen of wat ze sowieso aan dit verschijnsel kunnen  doen. Diverse verenigingen in de regio zijn inmiddels ‘slapende’ en niet meer actief en anderen zijn opgeheven. Dit is een treurige consequentie van de keuze welke in feite door de leden is gemaakt: ‘Het niet actief deelnemen aan het verenigingsleven.’  Dat is dus ook een keuze!

Ook zie je in allerlei verenigingen dat de invulling van de bestuurstaken stagneert en dat de nieuwe generatie niet zit te wachten op bestuurstaken. Ja, dat is dus ook een keuze. Onze vereniging mag eigenlijk niet klagen over de opkomst van de bijeenkomsten en ook niet bij de uitjes maar het zou, wat het bestuur betreft, nog iets beter kunnen.  We groeien nog steeds met het ledental maar zeker ook met de kwaliteit van het blad, de activiteiten, de show en niet in de laatste plaats de website maar u zult begrijpen dat hoe mooier dat we het maken en hoe leuker we het met elkaar hebben dat we daarbij ook vaker een beroep moeten doen op hulp van de leden.  Ja, en dat wil soms wel eens wat stagneren.

De jeugd is daarbij tanende (?) en heeft immer een super drukke agenda en de ouders denken ook dat de kinderen voortdurend prestatie moeten leveren binnen zoveel mogelijke sporten of hobby’s. Kortom het is rennen en vliegen van de ene club naar de andere club en voordat je het weet heeft je kind al in de vroege jaren van zijn of haar leven een ‘burn out’.  Doen we nu iets verkeerd of worden we geleefd door de waan van alledag?

Het is nu eenmaal lastig om nee te zeggen tegen mensen waar je om geeft. “Ja, jij weet zoveel, kun je me even helpen?” Herkent u dat? Het sluipt er zo makkelijk in he?gcta

Een goed voorbeeld is de hedendaagse Hype ‘Pokémon Go’.  Een computerspelletje op je telefoon waarmee je dan digitale poppetjes kunt vangen en daarmee bonussen ontvangen waarmee je in een hoger level komt. Competitie in optima forma. De strijd is losgebarsten! Honderden, nee, duizenden jongeren én volwassenen zijn nu met een blik op hun telefoon als een dwaas rennende door de woonwijk, het winkelcentrum, onderweg naar school, naar het werk, op de fiets, in de auto …. aan het speuren naar de poppetjes. Oog voor de omgeving is er niet meer en er zijn zelfs al doden gevallen die met het spelletje bezig waren en daarmee geen oog meer voor de gevaren in hun omgeving hadden. Een fatale vergissing!

En dát is nu precies het beeld van de situatie waar de mens volgens mij momenteel in verkeerd. We letten in ons leven soms niet goed meer op waar dat onze innerlijke valkuilen zitten en zijn gefocust op allerlei randverschijnselen waarmee we uit het oog verliezen waar het écht om gaat in dit leven. Ja, dat berust dus op een keuze maken. Niks meer en niks minder. De keuzes hebben consequenties en dat verrast ons dan weer. We worden er niet altijd vrolijk van. Wat zijn nu de goede keuzes?  Ik wens u veel wijsheid toe.

Deel dit bericht...Share on FacebookEmail this to someonePrint this pageTweet about this on Twitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *