Vier dagen later

2016-03-24 11.23.09 (2)Slechts een paar dagen later en er is veel veranderd in de wereld. Een tweetal aanslagen in Brussel (België) hebben de wereld op zijn kop gezet en de panieken zijn groot. Het verdriet van vele mensen is niet te beschrijven en de tweespalt tussen bevolkingsgroepen in de samenleving wordt gevoederd door makkelijke en gevleugelde maar contrastrijke uitspraken van al dan niet belangrijke mensen in de maatschappij. Opeens lijkt iedereen wel verstand te hebben van terrorismebestrijding en vindt iedereen dat zij er een mening over moeten hebben. Ik heb met verbazing de verslaglegging en reportages bekeken op de televisie en zie dat iedereen er een bepaalde mening over wil profileren. De mening wordt soms kracht bijgezet door stemverheffing in de discussie en zelfs een buurman gaf me een krant over de toestanden en gaf daarbij natuurlijk zijn mening over het geheel. Heel logisch, nietwaar? Ja, er gebeurt op dit moment heel wat in- en rond ons kleine ‘kikker’landje. Waar gaat dat naar toe, vragen velen zich af…….

Als ik mijn vogels verzorg merk ik dat de drie jongen van mijn zwartkopsijsjes nogal groeien want de ontlasting wordt nu met enige kracht over de rand van het nest gespoten en beland op de vloer van mijn vogelkamer. Ik heb maar snel een krant onder het nest op de grond gelegd om het een beetje op te vangen. Mijn nieuwsgierigheid kan ik niet bedwingen als ik zie dat het popje niet op het nest zit maar zich te goed doet aan de pinkies en buffalo-wormpjes die ik in het voerbakje heb gedeponeerd op het vers aangemaakte eivoer. En ja hoor, de drie jongen groeien prima en de aanzet tot een glanzend verenpakje is al duidelijk te zien. Het ziet er fantastisch uit. Ik heb snel een fotootje gemaakt en kon het niet nalaten even rustig naar de drie jongen te kijken. Wat een onschuld en een rust gaat er van zo’n nestje jonge vogels uit. Zich niets bewust zijnde van alle ellende in deze wereld kijken de vogeltjes met nieuwsgierige kraaloogjes de wereld in en hopen dat pa of ma met een lekker hapje op de nestrand verschijnt. Vol vertrouwen liggen ze af te wachten op hetgeen komen gaat. Heerlijk om te aanschouwen.  

Nog nadenkende over dit schouwspel word ik even later alweer geconfronteerd met de hectiek op de televisie over de actuele gebeurtenissen en bedenk ik dat het schouwspel van het nestje misschien een voorbeeld kan zijn en dat ik het beste het vertrouwen kan vast houden dat het goede in de mens uiteindelijk gestalte zal krijgen in de totale mensheid. Dit omdat ik oprecht van mening ben dat in elk mens in beginsel het goede ‘gelegd’ is. Ik zie het in de oogjes van de pasgeboren vogeltjes en je kunt het eigenlijk ook zien in pasgeboren mensjes. Volgens mij zou het prachtig mooi zijn als we dit konden vasthouden in ons leven en uiteindelijk zouden kunnen gaan zien in de ogen van iedereen. 

Deel dit bericht...Share on FacebookEmail this to someonePrint this pageTweet about this on Twitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *