Recensies

Op deze pagina zijn alle recensies te lezen die mij toegezonden zijn over het boek “De verloren dag”.    

Recensie 4-6-2010:

Beste Theo,
Ik heb afgelopen dinsdag jou prachtige boek mogen ontvangen. Toen ik het zag ben ik heerlijk in de tuin gaan zitten en heb het in een ruk uitgelezen, volgens mijn vrouw is dit best uniek.
Jou boek viel me erg goed in de smaak. Ik heb zelfs even een traantje moeten weg pinken (engeltje) en soms moest ik me zelf dwingen niet te schateren van het lachen. Kortom een erg leuk boek dat je even laat zien dat we soms altijd maar bezig zijn met de waan van alle dag, terwijl er meer is dan dat. 
Ik probeer dit dagelijks in mijn werk toe te passen door oog te hebben voor de mens, waarmee ik veel samen werk. Wellicht dat daarom jou boek me zo aansprak. 
Met vriendelijke groet,
Martin Mijnlieff

Recensie 5-6-2010:

Hi Theo,
Ik heb je boek nét onderweg uitgelezen. Ik vond het erg leuk en prettig lezen. 
Ik ga hem nog een keer lezen want het is écht een boek wat je gerustop je nachtkastje kan laten liggen en elke keer een verhaaltje er uit pikken om te lezen.
Echt een boek met een lach en een traan uit het dagelijkse leven.
Leuk hoor!
Nicolette Couckuyt

Recensie 6-6-2010:

Hoi Theo ,
Hier komt tie dan. De recensie.
Ik heb het boekje met veel plezier gelezen. 
Het zijn korte verhalen die soms heel herkenbaar zijn, maar telkens een verrassende wending hebben aan het eind . 
Echt verhalen die je even aan het denken zetten. 
Ik ga het boekje zeker cadeau doen aan mensen . 
Daar is het volgens mij heel geschikt voor.
Groetjes,
Patries Huis

Recensie 7-6-2010:

Beste Theo,
Zaterdag 5 juni heb ik het boek ontvangen.
Ik ben er al aan begonnen en ik heb al een paar deeltjes gelezen en vind het nu al schitterend.
Ik hoop snel weer van je te horen.
Groetjes en ook aan An
Aad Schoemaker

Recensie 7-6-2010:

Hoi Theo,
We hebben jouw boek ontvangen. Het ziet er heel mooi en verzorgd uit, echt om trots op te zijn.
Het ligt op dit moment op het nachtkastje klaar om gelezen te worden.
Groetjes, 
George en Coby den Hertog.

Recensie 24-6-2010:

Hallo Theo,
Vandaag je boek(je) in een ruk uitgelezen. 
Ik betrapte me er op dat ik voortdurend zat te glimlachen. 
Hele dagelijkse en herkenbare situaties.
Het is niet al te moeilijk maar het zet je toch, zo tussendoor, even aan het denken.
Ik vond het hartstikke leuk in ieder geval. Complimenten.
Groetjes, 
Thijs van Straalen

Recensie 30-6-2010:

Hallo Theo,
Op weg naar Istanbul heb ik je boek verslonden.
Erg leuk en uit het leven gegrepen.
Complimenten, meemaken is leuk, maar noteren moeilijker.
Groetjes
Ad Vermolen

Recensie 3-7-2010:

Beste Theo.
Ik had er graag bij je boekpresentatie willen zijn maar helaas lukt dat niet.
Je boek heb ik wel gelezen en ik hoop écht dat er een tweede boek uitkomt.
Ik heb er erg van genoten.
Groetjes.
Trudie en Aad Schoemaker

Recensie 3-7-2010:

Beste Theo.
Helaas zijn wij wegens andere verplichtingen verhinderd op je boekpresentatie.
Is trouwens een leuk boek geworden, leest makkelijk weg.
Groetjes,
Coby en Wout Kuzee

Recensie 3-7-2010:

Hoi Theo
Ik heb nu ook een begin gemaakt met het lezen van je boek. Rob heeft het nog niet helemaal gelezen, maar we wisselen nu af. Met verbazing en ontroering heb ik enkele verhalen gelezen. Het één spreekt meer aan dan het ander, maar dat is logisch. Je hebt geschreven met heel veel inlevingsvermogen en gevoel. Nou is het natuurlijk zo, dat ieder mens meerdere kanten in zich draagt en die vaak niet allemaal zichtbaar zijn voor anderen. We laten in feite maar een klein stukje van onszelf zien, zelfs aan onze beste vrienden. Daarom vind ik het zo mooi nu een stukje van die Theo met zijn soms grote mond, soms onverschillig overkomend, recht voor z’n raap dingen zeggend, zelfs af en toe niet zo geinteresseerd in anderen lijkend, te zien in dit boekje. Die kant vind ik een heel mooie.
Liefs,
Marian

Recensie 5-7-2010:

Hé Beermans!
Ziehier mijn recensie!
Ik heb je boek ‘De verloren dag’ niet in één adem uitgelezen, ik ben meer kriskras door je boek gegaan, op verschillende momenten opgepakt en weer neergelegd. Ook een aantal malen hetzelfde weer herlezen. Een boek ademt sfeer uit, geeft een bepaald gevoel bij de lezer, zo ook jouw boek. Ik probeer dat gevoel hierna weer te geven. 
Het boek beschrijft ‘gewone’ gebeurtenissen, ‘alledaagse’ dingen die ons allemaal kunnen overkomen, daarom zijn ze vaak zo herkenbaar! Je moet ze alleen willen zien, jij ziet ze en hebt ze ook nog kunnen opschrijven, da’s een vak apart, maar ik vind dat je daarin bent geslaagd. Het zijn stuk voor stuk boeiende verhalen die, soms heftig, dan weer vrolijk, ontroerend, maar soms ook verdrietig zijn, verhalen die niet fictief, maar echt uit het leven gegrepen zijn. 
Door een boek leer je ook de schrijver daarachter kennen. In je dagelijkse leven ben je iemand die op een bepaald niveau de ‘grote lijnen’ in de gaten houdt. Lijnen uitstippelen, brede gebaren, het geheel willen overzien, visie ontwikkelen, graag de touwtjes in handen willen nemen en houden; ook praat je graag over je werk met dezelfde ‘brede’ gebaren. Je bent vooral een organisator die graag de gang erin houdt, soms ook met de nodige bravoure dingen aanzet, zie het verhaal over ‘Op het verkeerde been…blz. 34’, tenminste, zo kom je op me over. 
Verrassend is het daarom dat tijdens het lezen van ‘De verloren dag’ jij als persoon naar voren komt die juist met een vergrootglas naar de wereld om zich heen kijkt. Wèg zijn de grote gebaren, maar boeiend gedetailleerd, geinteresseerd, gevoelig, haak je in op dingen die op je afkomen. Ik zie een betrokkenheid, een aandachtig kijken naar mensen om je heen, een houding die me raakt. Dat maakt jou tot een mooi mens! Dàt maakt ook een boek zo ‘spannend’, wanneer het aansluit bij je eigen gevoelens over dingen. Het boek beschrijft gebeurtenissen gedurende een bepaalde tijd in je leven. 
Je boek laat jouw kijkrichting zien. Ik ben benieuwd naar het volgende boek dat je zou kunnen schrijven, na een tiental jaren van veranderingen om je heen, veranderingen in je éigen leven, vanuit het samengaan met je gezin en met je vrienden. 
Je vriend Rob Kniest.

Recensie 12-7-2010:

Ha die Theo.
Nou, het was niet echt een verloren dag. Integendeel.
Ik was nog nooit eerder bij een boekpresentatie aanwezig geweest.
Dat ik dat nog mocht meemaken. :-)))
Alle verlies op een stokkie:
Ik heb je boek nog niet helemaal uit. Bij mij is het als een lopend buffet.
Genieten van wat je hebt opgeschept. Even laten bezinken en vervolgens weer – niet te veel – opscheppen en het genieten gaat door. Maar met weer andere smaken. Proef je?
Gister zat ik aan de achterzijde van ons huis op de galerij en zag een vlinder fladderen. Van bloem naar bloem. Af en toe bleef ie zitten en hup …. daar ging ie weer. Zo heb ik tot nog toe je verhalen gelezen. Van bloem naar bloem. En zoals er in de natuur een grote verscheidenheid aan bloemen is, zo is ook de inhoud van “De verloren dag”.
Wat nou? “Verloren dag”
Theo, ga zo door. Of anders.
Groetjes,
Aafke en Jan van Beek

Recensie 3-8-2010:

Beste Anneke en Theo,.
Met veel plezier je boek in een adem uitgelezen.
Heb er erg van genoten,af en toe zag ik echt je gezicht erbij.
Je hebt het verteld.
Groetjes Dries en Cor,
Nijkerk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *