Communcatie, zin of onzin?

a12Vannacht om drie uur lag ik te luisteren naar de geluiden van de rijksweg A12 welke ik hoorde omdat de wind deze kant op stond en bij ons in verband met de warmte alle ramen open stonden. De sirenes van de hulpdiensten vertelden mij dat er haast geboden was bij deze hulpverlening en dat er waarschijnlijk mensen in ernstige nood waren die snel geholpen moesten worden. Ja, welke boodschap zouden de familieleden van deze mensen krijgen en wie zou die boodschap moeten brengen? Het is dan gissen maar even later verstoord een luid jankende motor de stilte van mijn mijmeringen en hoorde ik de chauffeur snel schakelen tussen de derde en de vierde versnelling en direct daarna weer van vier naar vijf waarmee hij (of zij) buiten mijn gehoorafstand kwam.

Ja, wat geluiden je al niet kunnen vertellen.

Als ik bij familie kom in Brabant en de pitbull springt grommend naar mijn keel dan maak ik als vanzelf al een afwerend gebaar met mijn handen ook al blijkt hij er niets mee te bedoelen. Hem is niet geleerd dat hij daarmee veel indruk maakt op de psyche van de mens en dat zich dan een onprettig gevoel van mij meester maakt. Ja, bij wie niet? Ja, het beestje zegt: “Ik vreet je op!” maar bedoelt: “Joh, ik wil met je spelen, kom je mee?” 

Zo lijkt het vaak ook bij mensen te zijn. Het boekje ‘bedoelingen’ wordt nooit meegezonden met mailtjes waarin iemand zijn of haar ongenoegen kenbaar maakt en dit op een wat onbeholpen manier doet. Je hebt er geen geluid of beeld bij. Dat maakt het moeilijker de bedoelingen te begrijpen. Nee, dan maar oog in oog zaken uitpraten nietwaar? Vaak ontstaat er eerst een soort poppetjes1roddelcircuit en iedereen heeft er een mening over zonder dat betrokken persoon er zelf over geraadpleegd is. Dit zorgt voor een vervelend sfeertje waarbij eigenlijk niemand zich prettig voelt en wat de ‘zaak’ ook geen goed doet. Nee dan maar met een ‘grapje’ wat cynische opmerkingen plaatsen naar of over betrokkene? Ook dat doet een mens geen goed en de kroon is eerder van iemands hoofd af dan weer erop, nietwaar? 

Het mooiste (of eigenlijk het ergste) is dat men ook weet wat je denkt! “Ja, je zegt dit wel, maar je bedoeld dat en dat! Leer mij jou kennen!” Hiertegen valt wel heel erg moeilijk te argumenteren en zeker als je er niet bij bent. Nee, het getuigd ook niet van respect voor de persoon in kwestie. 

Nu is goede communicatie niet alleen een kwestie van ‘zenden’ maar ook van ontvangen en als de ontvanger niet lekker in het velletje zit dan kunnen goed bedoelde woorden héél verkeerd opgepakt worden. Hoe je ook probeert het goed te doen door optimaal naar de ander te luisteren. Op drukke familiefeestjes lukt dat niet altijd helemaal omdat je vaak je aandacht probeert te verdelen over alle aanwezigen. Dit is ook de reden dat we er voor hebben gekozen periodiek bij de familie langs te gaan en gewoon op een rustig moment met elkaar van gedachten te wisselen. Harde nootjes kunnen dan in een ontspannen sfeer gekraakt worden en je kunt wat meer diepgang in je gesprekken krijgen.

Mensen praten en luisteren graag naar elkaar maar soms is dat niet helemaal in balans. Belangrijk is dat de vriendschappelijke banden het winnen van het persoonlijk bejag en dat het algemeen (gezamelijk) belang nét even belangrijker is dan het ‘eigen’ belang. Respect voor de ander is dan het uitgangspunt en de ander wat gunnen is het gevolg. We zien het gelukkig ook veel om ons heen en daar mogen we dan blij mee zijn.

Communiceren met respect heeft altijd zin, al ben je het niet met elkaar eens. Communiceren ten koste van de ander is absolute onzin en je beschadigd de ander ermee. Je bijt hem/ haar als het ware een stuk uit zijn/haar ziel en dat wil je niet op je geweten hebben, nietwaar? 

Deel dit bericht...Share on FacebookEmail this to someonePrint this pageTweet about this on Twitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *